บทกลอน - วัฏสัจจา
posted on 24 Jun 2009 15:52 by whitepaladin in Poemวัฏสัจจา
ท้องฟ้าฟ้าเปลี่ยนเพี้ยนสี
วารีลีลาโรยร่าย
ฝนยามเย็นย่ำฉ่ำกาย
วสันต์มิคลายคราเวียน
ฤดูดูเปลี่ยนเวียนผัน
คืนวันสั้นยาวดาวเขียน
ชีวิตยาวเพียงเล่มเทียน
มีวูบวาบเวียนปะปน
ใส่ใจกับอะไรเล่า
ใครเขาเด่นดีต้องสน?
จะทุกข์ยากดีมีจน
ก็ปุถุชนเดินดิน
เจ็ดทีที่พบเรื่องชั่ว
เมามัวมั่วหมดทรัพย์สิน
เจ็ดวันมั่งคั่งโภคิน
มีกินได้ลาภตอบแทน
วัฏแห่งสัจจรส
มียศเสื่อมสิ้นแสบแสน
มีลาภเสื่อมลาภขาดแคลน
สรรเสริญดูแคลนแค้นเคือง
-------------------------------------------------------------
หายหัวไปนาน.. แน่นอน อยู่ค่ายผมไม่มีเวลาเล่นเน็ตอยู่แล้ว - - แต่กลับมาบ้านทีก็ชักจะขี้เกียจ.. แย่จริงๆ จากนี้ก็คงหายหัวต่ออีกละ :p