บทกลอน - บุหลันโน้มกาย

posted on 28 Oct 2007 16:32 by whitepaladin  in Poem

แนะนำให้อ่านกลอนบทนี้ก่อนครับ 

<<เอื้อมจันทรา​

-------------------------------------------------------------------

บุหลันโน้มกาย..

 

เดือนดาว  พราวพร่าง   กลางหน

มืดมน  สับสน  หม่นหมอง

ข้านั้น  ยังคง  เฝ้ามอง

ชายผู้  หมายปอง  ดวงจันทร์


บุหลัน  ไม่เคย  ไปไหน

แล้วใย  กลับว่า  ห่างฉัน

ข้าไม่  อยากให้  รอนาน

จงอย่า  ร้าวราญ  ดวงใจ


ท่านรัก  ท่านห่วง  ข้ารู้

ข้าดู  ด้วยจิต  หวั่นไหว

ตัวท่าน  ไม่เคย  รักใคร

รักมี  แค่ให้  จันทร์เพ็ญ


ลมหวน  ลมโชย  พัดผ่าน

เปิดม่าน  ดวงใจ  ให้เห็น

ใจข้า  เริ่มอ่อน  ไหวเอน

เพราะรัก  ที่เป็น  รักจริง

 

 

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

โอวววว มีแต่กลอน =[]@!

แต่งได้ไม่เลวครับ มีความรักอยู่หรือเปล่า^^

ลองอัพเรื่องอื่น ๆ ดูมั่งน้อ เช่น ชีวิตประจำวัน ฟิค ไรงี้น่ะครับ
...
ขอบอกว่าจ๊าบสุดๆๆ
ชอบ!!!

#2 By joker (125.25.8.208) on 2007-10-29 22:56