After Raining Ghost - เกริ่นนำ..

posted on 31 Oct 2007 23:53 by whitepaladin in Fiction

ซ่า... เสียงลมพัดเอากิ่งก้านของไม้ใหญ่ให้ลู่พลิ้วจนฟังคล้ายกับเสียงของคลื่นทะเล แสงแดดระอุยามเที่ยงวันส่องลอดลงมาตามช่องว่างของใบเล็กจิ๋วสีเขียวอ่อนดูขัดตากับขนาดอันใหญ่โตของลำต้นจนเห็นเป็นภาพที่แสนสวยงาม

จ๋อม.. น้ำกระเซ็นเพราะการเคลื่อนไหวที่มองแล้วคล้ายการกระโดดของเจ้าปลาที่กำลังแหวกว่ายอยู่ภายใต้พื้นน้ำตื้นใสแจ๋วจนมองเห็นก้อนกรวดหลากสีสันที่ทับถมอยู่ใต้ท้องน้ำที่แสนเขิน

ฉันยังคงอยู่ตรงนี้.. ใต้ร่มนนทรีใหญ่ริมลำห้วยเล็กที่ไหลผ่านท้ายโรงเรียนเพื่อมอง.. ใช่.. เพื่อมอง.. มองคนที่ฉันแอบชอบ เขาคนนั้นมักจะมานั่งทอดอารมณ์อยู่ที่นี่เป็นประจำ ท่ามกลางวงล้อมของเหล่าต้นนนทรีใหญ่และลำธารใสที่ผ่านกาลเวลามาเนิ่นนานจนเริ่มตื้นเขิน หากแต่เขาก็ดูไม่สนใจ ดวงตาสีเหล็กของเด็กหนุ่มยังคงเหม่อมองสายน้ำเบื้องน้ำแล้วแอบฮัมเพลงเบา ที่นี่เป็นที่ๆฉันจะคิดถึงเป็นที่แรกที่จะได้พบกับเขา..

ฉัน.. หวังไว้ว่าเสมอว่าสักวันคงจะกล้าพอ.. ที่จะสารภาพความในใจ.. แต่วันนั้นก็ไม่เคยมาถึง.. เมื่อเสียงนั้นดังขึ้น เวลาของฉันก็หมดลง..

เอี๊ยดดดดดดดดดดดด โครมมมมมมม!

“รินนนนนนนนนนนนนนนนนน..... ไม่!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

ฉันรู้สึกว่าเขากำลังร้องตะโกน.. แต่ทำไมเขาต้องตะโกนกัน.. แล้ว.. ทำไมฉันถึงไม่ได้ยินเสียงเขา..

ทำไมใบหน้าของคนที่ยิ้มแย้มเสมอถึงได้ซีดไร้สีเลือดอย่างนั้น..

ทำไมเขาถึงต้องร้องไห้..

ทำไม.. ฉันถึงไม่รู้สึกอะไรเลย..

ทำไมทุกอย่างมันเริ่มมืดลง.. ฉันมองไม่เห็นเขาแล้วเหรอ? หนาว.. แล้วก็.. ปวดที่หัวใจ..

นี่ฉัน.. ตายแล้วงั้นเหรอ?