White Paladin

ความรู้สึกของคนไร้หัวใจ..

โลหิต.. หลั่งไหล.. ใครสน..
ราตรี.. มืดมน.. ใครแคร์..
ความทุกข์.. ของใคร.. แล้วแต่..
ตัวข้า.. แค่คน.. ไร้ใจ..

ไม่คิด.. มีมิตร.. หลากหลาย..
เดียวดาย.. น่ากลัว.. ตรงไหน..
ดั้นด้น.. ทางผิด.. แล้วไง..
ก็ความ.. พอใจ.. ข้าเอง..

อย่าเลย.. อย่าทำ.. มาห่วง..
มาลวง.. ให้ใจ.. คว้างเคว้ง..
ด้วยจิต.. ใจข้า.. นักเลง..
ข้านั้น.. กาจเก่ง.. เกินใคร..

แต่ใย.. เจ้าน้ำ.. นัยน์ตา..
ต้องมา.. รินหลั่ง.. รินไหล..
เย็นเยือก.. ถึงห้วง.. หทัย..
หรือเพราะ.. แพ้ภัย.. ใจนาง..

รู้ตัว.. ก็สาย.. เกินแก้..
รักแท้.. แทนที่.. รักร้าง..
มอบจูบ.. ให้ที่.. สองปราง..
สายใย.. สรรค์สร้าง.. เชื่อมใจ..