White Paladin

แด่หญิงสาว(ผู้ล่วงลับ).. 

วสันต์กาล.. ผ่านพ้น.. ดังฝนโปรย..
ใบไม้โรย.. ร่วงว่อน.. ร่อนเวหา..
สะท้อนแดด.. แผดผ่าว.. เร้าลวงตา..
ในไม่ช้า.. เหมันต.. จะสัญจร..

ฤดูกาล.. ผ่านเวียน.. เปลี่ยนผ่านพ้น..
แต่ใจคน.. คงจำเป็น.. อุทาหรณ์..
ประทับมั่น.. แม่นแน่น.. อกอาทร..
ยังอาวรณ์.. ตราตรึง.. ในดวงตา..

เพื่อนที่รัก.. ร้างลา.. อาลัยเศร้า..
เนตรมองเจ้า.. ใจสั่น.. หวั่นผวา..
จงอย่าห่วง.. หามิตรแท้.. ที่แลมา..
รู้แค่ว่า.. ดาไปดี.. ก็ดีใจ..

เพื่อนทุกคน.. คงอยู่ดี.. มีความหวัง..
กายกำลัง.. ยังพร้อมปลุก.. ลุกสู้ใหม่..
จะเก็บเจ้า.. ไว้ในจิต.. ดวงฤทัย..
เป็นเพื่อนแท้.. ทุกยามไร้.. ใครแลมอง..