บทกลอน - กลัว

posted on 12 Nov 2007 12:38 by whitepaladin  in Poem

กลัว..

กลัวความมืด.. มนตรา.. ราตรีกาล..
กลัวห้วยหาน.. เหือดแห้ง.. แล้งทุกหน..
กลัวตะวัน.. ลาลับ.. ต้องอับจน..
กลัวใจคน.. คลางแคลง.. แรงฤทธี..

กลัวว่าเพื่อน.. เพี้ยนคลาย.. กลายเป็นรัก..
กลัวถูกหัก.. -อกสั่น.. ขวัญข้าหนี..
กลัวว่าเธอ.. เผลอมีใคร.. ใจไม่ดี..
กลัวตรงที่.. ทั้งใจ.. ไม่ฟังคำ..
 

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

กลอนนี่มีนัยแอบแฝงอ๊ะป่าวเนี่ย อิอิ

#1 By iBank™ (202.44.135.35) on 2007-11-12 15:22

iBank™
http://banksc.hi5.com

คุณนะผมขอฝาก link ไว้ใน Favourites ด้วยสิ คิกๆ

#2 By iBank™ (202.44.135.35) on 2007-11-12 15:24

ไอตอนแรกๆก็กลัวธรรมชาติอยู่ดีๆ
ต่อมามันกลายเป็นกลัวอะไรเอ่ย *-*

#3 By Aelita~[-X-]~ on 2007-11-12 23:14

แอบคิดเหมือนคุณแบงค์ อิอิ big smile

#4 By Pat (203.113.66.71) on 2007-11-16 18:09

นั้นซิคุน Pat
น่าจะกลัวความรักน่ะ
ไม่อยากกล้าเสี่ยง เพราะคิดว่ามันไม่คุ้มกับการเจ็บปวด
ปูก็เหมือนกัน ตอนนี้เลยไม่มีแฟนน555 ว่าไป wink

#5 By poo-picca on 2007-11-23 12:56

กลัว.. เพราะเรามองไม่เห็นทางข้างหน้าหรือจุดหมาย
หากเรารู้ว่า ผลหรือจุดหมายออกมาแบบไหน
เราคงไม่กลัว