White Paladin

สุรีย์สาป..

แหลกสิ้นแล้ว แก้วมณี ที่ปกป้อง

ดวงใจต้อง แตกสลาย กลายเป็นผง

เปลวชีวิต วูบริบหรี่ จวนสิ้นลง

ชีพข้าคง อยู่หรือ รึว่าตาย

เจ้าที่รัก สลักทรวง กลับลวงข้า

ดั่งมายา หาแจ้งจิต จนเมื่อสาย

ใจเคียดแค้น แน่นสนิท คิดทำลาย

ข้าไม่ได้ ก็อย่าหวัง ได้รักใคร

ชักแช่งเจ้า เขลาสู ผู้ลองดี

ทุกนาที ทุกเพลา ต้องร่ำไห้

ร้าวปวดจน ทนทุกข์ ตราบชีพวาย

ขออย่าได้ พบรักแท้ แลชั่วกาล

แม้เป็นดวง ดาวตะวัน อันยิ่งใหญ่

มาแพ้ใจ เจ้ามนุษย์ สุดสงสาร

ผลที่รับ กลับปวดร้าว เจ็บยาวนาน