บทกลอน - เอื้อมจันทรา
posted on 24 May 2008 20:03 by whitepaladin in AquaticEden, ArtWork, Fiction, General, Poem
เอื้อมจันทรา..
เดือนดาว พราวพร่าง กลางหน
มืดมน สับสน หม่นหมอง
ทุกครั้ง เหว่ว้า เมื่อข้ามอง
เพราะข้า หมายปอง ดวงจันทร์
บุหลัน เจ้าอยู่ แห่งไหน
เหตุใด ใยร้าง ห่างฉัน
ข้าคิด- ถึงอยู่ ทุกวาร
ในฝัน ในดวง ฤทัย
ข้ารัก ข้าหลง ข้าห่วง
ข้าหวง ดวงจิต พิสมัย
เจ้าคือ หญิงเดียว ในใจ
ไม่มี ผู้ใด แทนเพ็ญ
ลมหวน ลมโชย พัดผ่าน
เปิดม่าน ดวงใจ ให้เห็น
ความรัก ข้าคง ชัดเจน
ตราบจน สิ้นเวร วันตาย
-------------------------------------------------------------------
แนะนำให้อ่านกลอนบทนี้ด้วยครับ
Tags: poem, กลอนสุภาพ, กวี, บทกลอน6 Comments
ไพเราะมากเลยค่ะ
#1 By Dan@_$ on 2008-05-24 20:16